Het volgende verslag is afkomstig van Wesley:
Simultaan – 11/nov/2011
Na jaren (een 5-tal ondertussen vermoed ik) zwoegen in de jaarlijkse clubkampioenschap is het mij in 2011 uiteindelijk gelukt om op de hoogste troon te eindigen. Zwoegen? Ja inderdaad, de competitie is niet mals en elke partij wordt uitgevochten op het scherpst van de snee.
Inzet van deze Genker traditie is de fel begeerde simultaanavond waarin de clubkampioen het mag opnemen tegen allerhande thuis- en clubspelers.
De betreffende vrijdagavond vroeg aankomend (tegen alle verwachtingen in, vermoed ik), merkte ik op dat de tegenstanders nog niet waren toegekomen. Ergens vreesde ik ook wel dat ze misschien op deze Wapenstilstand niet bereid waren de wapens op te nemen, totdat plots Marc, Johan De Ryck en schoolgenoot Jordy optraden. Meteen me van de zware tegenstanders bewust te zijn volgden nog eens Philippe, Geert en Bart. Alsof dat nog niet genoeg was kwamen Lennert, diens broertje Robbe en sterkhouder Jean-Pierre nog op de proppen om de tafel volledig rond te maken.
Stilletjes aan drong het tot me door dat ik een zeer zware avond tegemoet ging, hopend dat ik de vernedering ergens kon beperken. Nog even de borden en stukken goed plaatsen, de tegenstanders een laatste keer inschatten en het startschot kon gegeven worden.
1e bord Marc: Misschien wel de meest ervaren speler als het aankomt op simultaanactivteiten en hij wist inderdaad waar het op neer kwam: de simultaangever onmiddellijk verrasen. Marc’s paarden kwamen vrij snel op het midden van het bord terecht wat leidde tot een bizar en vreemd middenspel waarin ik toch mijn tijd nodig had om alles eens te evalueren. Na een gelijkopgaande opbouw werden de flanken dichtgegooid en moest het spel over het centrum gespeeld worden, meteen het moment om het dankbare remise-offer van Marc te accepteren. Bedankt Marc voor je tijd en sympathie!
2e bord JP: Zoals dat gaat tegen sterkere spelers, is het geen schande om te verliezen. Maar ik was niet van plan om mij zomaar gewonnen te geven. In de opening en het middenspel bleef het relatief rustig, toen JP tijdens de pauze opmerkte dat het snel afgelopen zal zijn. Me niet volledig bewust van het gevaar op dat moment, zag ik later een penning ontstaan op dame en toren na .. f5. Plotsklaps een kwal achter en dan mag je eigenlijk verwachten dat het over en uit is. Goed gespeeld JP!
3e bord Bart: Altijd een plezier om tegen Bart te spelen. Na een rustige opening probeerde Bart het spel langs de koningvleugel te maken, waarbij ik mijn kans zag via de damevleugel. Een interessant middenspel, rijk aan combinaties, ontstond en de stukken werden één voor één geruild voordat de opponenten het eindspel ingingen met enkele pionnen en een paard. Remise. Bedankt Bart voor de partij!
4e bord Philippe: Met Philippe ben je nooit klaar en dat mocht ik weeral ervaren in onze partij. De stelling was gelijkopgaand maar na de pauze zag Philippe een mooi offer op h3. Bij aanname dreigden verschillende matbeelden en materiaalverlies, dus koos ik wijselijk voor een ander hazenpad. Even later kon ik de achterstand goedmaken door de penning van toren op dame. Toen het eindspel naderde met gelijk materiaal bood Philippe remise aan. Goed gespeeld Philippe!
5e bord Geert: Geert is in goede doen dit seizoen en dat was me ook niet ontgaan tijdens de partij. Na veel stukkenruil stond ik in het middenspel een pionnetje voor. Enkele remise-voorstellen van Geert en evenveel geweigerde van mij later kon Geert zijn verloren pion terug goedmaken na een mooi geziene ‘petite combinaison’. Opeens zag het er voor wit wat zwart uit in het eindspel. Wijselijk nam ik het laatste remise-offer van Geert in dank aan. Goed gespeeld Geert! Snel genoeg zullen de rollen omgedraaid zijn en mag ik het tegen jou opnemen in de jaarlijkse simultaan!
6e bord Robbe: Het jongere broertje van Lennert. Robbe speelde wat defensief in de opening en even later dacht ik met Da4 binnen te dringen in het centrum. Maar dat was buiten mijn opponent gerekend, hij zag een slimme Df6 waarbij ik niet snel genoeg had gezien dat deze pion op c6 dekte. Een dame armer besloot ik de partij als eerste verlies te rekenen. Een nieuwe Lennert op komst? Wie weet, hij heeft in ieder geval wat in zijn mars. Goed gespeeld Robbe!
7e bord Lennert: De oudere en meer ervaren van de broertjes Lenaerts. Enkele jaren geleden kon ik Lennert met moeite nog in remise-stelling houden, maar nu leek ik in deze opzet een vogel voor de kat te zijn nog voor ik mijn eerste zet zou spelen. Lennert speelde na de opening een krachtige koningsaanval uit en vlak voor de pauze offerde hij zomaar zijn paard. Met veel aarzeling en zonder een degelijk antwoord nam ik zijn “rotte knol” aan. Enkele zetten later in de tweede sessie bleef er niet veel meer over van mijn koningsvleugel, dreigde er verder materiaalverlies en besloot ik in Lennert de meerdere te zien. Bedankt Lennert voor je tijd en heuglijk spel!
8e bord Johan De Ryck: Een heel strategische speler die altijd zijn tijd zal nemen om de beste zet te vinden zonder zelf al te veel risico te lopen. In de opening zag ik Johan een centrumpion winnen. Meteen de voorbode voor wat volgen zou in het middenspel. Weining tot niets in de pap te hebben brokken, pion na pion te zien verdwijnen en een zeer vastbesloten speler tegenover je te hebben zitten zijn redenen genoeg om de partij te staken en Johan te bedanken voor zijn tijd en spel!
9e bord Jordy: Nieuwkomer en eveneens een schoolgenoot van Johan. Mooie opgaande openingsfase waarin door beide spelers beslist werd om het spel open te eigen en de tactische combinaties de overhand te laten nemen. Later kon ik door een sterk paard op d6 een kwal winnen en mijn positie gedurende het verdere spelverloop versterken. Jordy nam nog zijn tijd maar moest me enkele zetten later me de winst gunnen. Bedankt Jordy voor je komst en tijd.
Iets na 23u zat de laatste partij erop en kon ik enkel maar vaststellen dat de score teleurstellend maar ook weer realistisch was. Een simultaan voor een eerste keer geven is zeker geen sinecure en ik moet toegeven dat ik de fysieke en mentale inspanning ten zeerste onderschat heb.
Al bij al kan ik elke deelnemer van het clubkampioenschap toejuichen om te vechten voor elke partij om zo ook van dit prachtige privilege te kunnen genieten.
Een ervaring rijker…smaakt nu al naar meer