In het clubkampioenschap lijken alle spelers mekander waard. Dit belooft immers een open kampioenschap te worden. Ondanks de scherpe strijd, worden er langere partijen en meer remises gespeeld, wat wijst op verhoogde kwaliteit. Op de 2e speeldag was er maar één beslissing, in de partij Geert-Niels, sloot Niels met een mooie winnende aanval af. De drie andere partijen eindigden op remise, Wietse-Bart, Peter-Roberto en Erwin-Luc. Bart had een hele kluif aan het consoliderende spel van Wietse, die op zijn beurt kon binnendringen via de openc-lijn. Bart kon de stukken ruilen en het lopereindspel zag er gunstig uit, maar hier werd de vrede gesloten. Roberto probeerde met directe aanvallen te dreigen, maar Peter ontwikkelde zijn plan op Dame-vleugel. Na een grote stukkenruil, nam niemand een risico in het 4-toreneindspel. Erwin had met wit het centrum en de partij onder controle; Luc tastte de stelling wat af, maar kon nergens een doorgang vinden, ook hier remise.